Wrotycz lek na pasożyty
Wrotycz pospolity swoje naturalne środowisko ma w Europie i w Azji. Dawniej był rośliną powszechnie spotykaną, w obecnych czasach jest go coraz mniej. Uważa się, że sprowadzony został do naszego kraju z terenów śródziemnomorskich i w średniowieczu uprawiany był przez zakonników. W kolejnych wiekach, gdy zaniechano jego uprawy zdziczał i występuje w naturalnych środowiskach. Lubi miejsca słoneczne, przeważnie na polach, miedzach, przy drogach, na skraju lasów, także w zaroślach. Dorasta do 1,5 metra wysokości. Łodygę ma pojedynczą, liście duże i pierzaste oraz charakterystyczne intensywnie żółte kwiatki, pojawiające się w lecie. Zebrane są one w baldachogrona na szczycie łodygi. W kwiatach występuje olejek, którego główne składniki to tujon, kamfora, lakton i flawonidy. Cała roślina wydziela silny zapach zbliżony nieco do zapachu kamfory i używana w dużych ilościach jest trująca – może powodować nudności i bóle brzucha. Wrotycz znany był od wieków ze swoich właściwości leczniczych. Stosowano go głównie w walce z chorobami pasożytniczymi wywoływanymi przez robaki, zwłaszcza owsiki. Służył też w przypadku dolegliwości przewodu pokarmowego, wywołanych obfitymi i zbyt tłustymi pokarmami. Jego intensywny zapach niwelował nieprzyjemną woń zbyt długo przechowywanych i psujących się mięs. Często ziele wkładane było do szafy z ubraniami, gdyż jego intensywny zapach odstraszał mole. Obecnie olejek wrotyczowy używany jest w połączeniu z innymi lekami jako zewnętrznie używany środek w walce z wszawicą.
Strony, które warto zobaczyć: psycholog dziecięcy wrocław Studium Kosmetyczne