Zioła dobre na wszystko

Ta wieloletnia bylina, znana i często nazywana kusztywałem, występuje w naszym kraju głównie na terenach wilgotnych – podmokłych łąkach, nad brzegami wód, w rowach. Sadzona jest również w ogrodach w celach ozdobnych. Żywokost osiąga wysokość dochodzącą do 1 metra, ma duże lancetowate liście i fioletowo-purpurowe dzwonkowate kwiaty zebrane w skręte, zwisające kwiatostany. Kwiaty pojawiają się od maja do czerwca. Surowcem leczniczym jest korzeń, w którym występuje duża ilość pektyn, garbników, cukrów (, śluzów, ponadto alkaloidy, kwasy organiczne, np. chlorogenowy i kawowy. Spośród wszystkich składników najcenniejsza leczniczo jest alantoina, działająca skutecznie w leczeniu wszelkiego rodzaju zranień, odmrożeń, oparzeń, owrzodzeń, itp. Powoduje szybki wzrost nowego naskórka, podział komórek i powstawanie nowych, zastępujących uszkodzone. Od tych właśnie właściwości roślinie została nadana nazwa. Żywokost wykazuje również silne właściwości przeciwzapalne, lekko ściągające, poprawia stan błon śluzowych przewodu pokarmowego. Wzmacniające i przeciwzapalne działanie na organizm sprawiało, że był używany w syropach stosowanych w chorobach dróg oddechowych i przy kaszlu, a także jako jeden ze składników mieszanek w chorobach wrzodowych żołądka i dwunastnicy. Po badaniach stwierdzające jego toksyczne właściwości, wycofano wewnętrzne stosowanie żywokostu, zezwalając wyłącznie na używanie go zewnętrznie. Korzeń dla celów leczniczych należy wykopywać w jesieni lub na początku wiosny i po dokładnym umyciu ususzyć.

Strony, które warto zobaczyć: Tro Media Wrocław piwoznawcy - piwo to nasza specjalność